(( صلي الله عليك يا ولي‌العصر ادركنا))

سالها چيزي به نام زندگاني داشتم                        عالمي آشفته با نام جواني داشتم

آرزويي حسرتي خوابي خيالي قصه ای                 يك چنين چيزي به نام زندگاني داشتم

خنده اي ازجهل و مستي داشتم بر لب ازآن            غفلتي ازغم به نام شادماني داشتم

درفراسوي جهان از تنگ چشمي هاي خلق            خاطري آسوده از بي آشياني داشتم

دوش دل را درملالي يافتم                         خانه چون ماتم سرايي يافتم

گفتم اي دل چيست حال آخر بگو                  گفت بوي آشنايي يافتم

خواستم تا جان نثاراو كنم                          زان كه جانم را سزايي يافتم

پيش ازمن جان ب‍‍ر‍‍‍‍ِ او رفته بود                    گرچه من بي جان بقايي يافتم

آن بقا ازجان نبود ازعشق بود                     زان كه عشق جان فزايي يافتم

گرچه زلف او گره بسيار داشت                  هرگره مشكل گشايي يافتم

                               (( صلي الله عليك يا ولي‌العصر ادركنا))

تورا خواندم...؟

اما ندانستم که برای پيمودن چشمهايت و

صدای گرم نفسهایت

سالهای سال بايد در راه باشم و هرچه بيشتر بدوم راه طولانی و طولانی تر خواهد شد ...

آقاي من حالم را جويا باش.

گر دانستی اشکم همچو شبنمی سر خورده بر لب برگ ، از دوری دستانت چکيد

نسيمی بر مشامم بفرست که عطر تو را با خود داشته باشد   ....

هميشه با من است      

            در زمزمه هاي عاشقانه ام    
    

                                 در نگاه يخ زده ام          

                                         كه نشسته به انتظار     

هميشه با من است